Golongan berpendapatan tinggi di Malaysia masih menjadi sebahagian daripada perdebatan mengenai siapa yang patut menikmati subsidi petrol RON95.
Di bawah BUDI MADANI RON95 (BUDI95), pengguna yang layak masih boleh membeli RON95 pada harga RM1.99 seliter. Bagi tempoh 20 hingga 26 Ogos 2026, Kementerian Kewangan menetapkan harga RON95 tanpa subsidi pada RM3.77 seliter, sementara harga BUDI95 kekal RM1.99.
Pada Mei 2026, timbul cadangan supaya subsidi itu dikurangkan atau ditarik daripada golongan berpendapatan tinggi.
Namun, isu ini tidak semudah membahagikan rakyat kepada B40, M40 dan T20.
Persoalan sebenarnya ialah: adakah pendapatan kasar sahaja cukup untuk menentukan siapa yang mampu membayar harga petrol tanpa subsidi?
Key Takeaways
- Setakat Ogos 2026, kerajaan belum mengumumkan pengecualian menyeluruh golongan T20 daripada BUDI95.
- Menarik subsidi daripada isi rumah berpendapatan benar-benar tinggi boleh meningkatkan ketepatan perbelanjaan kerajaan.
- Namun, kategori T20 berdasarkan pendapatan kasar tidak semestinya menggambarkan kemampuan sebenar setiap isi rumah.
- Pendapatan boleh guna, lokasi, tanggungan dan kos sara hidup boleh menjadi ukuran yang lebih tepat.
Bagaimana BUDI95 Berfungsi Sekarang?
BUDI95 diperkenalkan untuk menggantikan subsidi pukal RON95 dengan sistem yang lebih bersasar kepada rakyat Malaysia.
Ketika diperkenalkan pada September 2025, Kementerian Kewangan menetapkan kelayakan kepada warganegara berumur sekurang-kurangnya 16 tahun yang mempunyai lesen memandu aktif.
Kerajaan pada asalnya menyediakan had 300 liter sebulan.
Namun, susulan tekanan pasaran tenaga global, kerajaan menyelaraskan had umum kepada 200 liter sebulan mulai 1 April 2026.
MOF kemudian mengesahkan pada Jun bahawa had itu kekal 200 liter bagi pengguna yang layak.
Data kerajaan menunjukkan kebanyakan pengguna sebenarnya menggunakan jauh kurang daripada had tersebut.
Pada 3 Ogos 2026, Menteri Kewangan II Datuk Seri Amir Hamzah Azizan berkata lebih 14.2 juta daripada 16.7 juta individu yang layak telah menikmati BUDI95.
Berdasarkan data penggunaan dari Oktober 2025 hingga Jun 2026, penggunaan purata adalah sekitar 100 liter sebulan. Kurang daripada satu peratus pengguna pula secara konsisten menggunakan lebih 200 liter sebulan.
Mengapa Timbul Cadangan Mengecualikan T20?
Sebab utamanya ialah ketepatan subsidi dan tekanan terhadap kewangan kerajaan.
Pada 9 Mei 2026, Ketua Pemuda UMNO Datuk Dr Muhamad Akmal Saleh mencadangkan subsidi RON95 kepada golongan T20 disalurkan semula kepada B40 dan M40.
Menurut Bernama, cadangan tersebut dibuat atas alasan bantuan kerajaan seharusnya lebih tertumpu kepada kumpulan yang lebih terkesan dengan kos sara hidup.
Ahli ekonomi Ahmed Razman Abdul Latiff pula mencadangkan kerajaan mengehadkan BUDI95 kepada kumpulan berpendapatan lebih rendah.
Beliau menganggarkan langkah mengecualikan kumpulan berpendapatan tinggi boleh menghasilkan penjimatan yang besar. Angka tersebut bagaimanapun ialah anggaran penganalisis, bukannya unjuran rasmi kerajaan.
Secara prinsip, hujahnya mudah.
Jika seseorang mempunyai kemampuan kewangan yang tinggi, mengapa kerajaan perlu menanggung sebahagian kos petrolnya?
Dana itu mungkin mempunyai nilai sosial yang lebih tinggi jika disalurkan kepada isi rumah berpendapatan rendah atau digunakan untuk perkhidmatan awam.
Tetapi Siapa Sebenarnya T20?
Di sinilah masalah menjadi lebih rumit.
Berdasarkan Household Income Malaysia 2024 oleh Jabatan Perangkaan Malaysia, kumpulan 20 peratus isi rumah dengan pendapatan tertinggi secara nasional bermula pada pendapatan kasar bulanan RM12,680 dan ke atas.
Namun, angka itu ialah ukuran statistik pendapatan kasar isi rumah.
Ia tidak memberitahu berapa banyak wang yang tinggal selepas sesebuah keluarga membayar cukai, caruman, rumah, penjagaan anak, pendidikan, pengangkutan dan komitmen lain.
Dua isi rumah yang masing-masing memperoleh RM13,000 sebulan boleh mempunyai keadaan kewangan yang sangat berbeza.
Satu keluarga mungkin mempunyai dua orang dewasa tanpa anak dan rumah yang sudah selesai dibayar.
Keluarga lain mungkin mempunyai beberapa anak, pinjaman perumahan dan tinggal di kawasan dengan kos hidup yang tinggi.
Pendapatan kasar mereka hampir sama. Kemampuan sebenar mereka belum tentu sama.
Mengapa Pendapatan Sahaja Mungkin Tidak Cukup?
Pakar ekonomi juga memberi amaran tentang masalah menggunakan kategori T20 secara terlalu luas.
Pada 11 Mei, Prof Madya Dr Aimi Zulhazmi Abdul Rashid berkata sebarang definisi kumpulan berpendapatan tinggi perlu mengambil kira pendapatan bersih dan perbezaan kos sara hidup, khususnya di kawasan bandar.
Beberapa pakar lain turut menekankan ketepatan data.
Jika sistem mengklasifikasikan isi rumah hanya berdasarkan satu angka pendapatan, kerajaan berisiko mengecualikan keluarga yang kelihatan berpendapatan tinggi tetapi mempunyai tekanan kewangan yang sebenar.
Ini tidak bermaksud semua T20 memerlukan subsidi petrol.
Sebaliknya, ia menunjukkan bahawa istilah T20 mungkin terlalu luas untuk digunakan sebagai satu-satunya syarat kelayakan.
Kerajaan Sendiri Sedang Mengkaji Kaedah Lain
Perdebatan tersebut bergerak lebih jauh daripada sekadar B40, M40 dan T20.
Pada 21 Mei 2026, Menteri Ekonomi Akmal Nasrullah Mohd Nasir berkata Kementerian Ekonomi sedang meneliti pendekatan berasaskan Perbelanjaan Asas Kehidupan Wajar (PAKW).
Pendekatan itu mengambil kira pendapatan boleh guna bersih dan komitmen sebenar isi rumah.
Ia turut melihat faktor seperti lokasi kediaman, jumlah tanggungan dan corak perbelanjaan.
Pada Jun, kerajaan menjelaskan bahawa kategori B40, M40 dan T20 masih digunakan sebagai rujukan statistik dan bagi beberapa bentuk bantuan.
Namun, pendekatan lebih terperinci masih dikaji untuk menilai keadaan sosioekonomi isi rumah dengan lebih tepat.
Ini membawa perbahasan subsidi RON95 kepada satu soalan yang lebih penting.
Bukan sekadar:
“Adakah anda T20?”
Tetapi:
“Selepas mengambil kira pendapatan, tanggungan dan kos hidup, adakah isi rumah ini benar-benar memerlukan subsidi?”
Adakah Mengecualikan T20 Akan Menjimatkan Wang Kerajaan?
Secara asasnya, ya.
Jika kerajaan berhenti memberi subsidi kepada pengguna yang mempunyai kemampuan tinggi, jumlah subsidi yang perlu ditanggung boleh berkurang.
Namun, jumlah penjimatan sebenar bergantung pada reka bentuk dasar.
Kerajaan perlu mengetahui berapa ramai penerima yang akan dikecualikan, jumlah petrol yang mereka gunakan dan perbezaan antara harga bersubsidi dengan harga pasaran.
Pada 19 Ogos 2026, harga BUDI95 ialah RM1.99 seliter, berbanding RON95 tanpa subsidi RM3.77 seliter.
Perbezaan harga itu menunjukkan mengapa isu penyasaran menjadi lebih penting ketika harga minyak global meningkat.
Namun, penjimatan fiskal tidak sepatutnya menjadi satu-satunya ukuran.
Kerajaan juga perlu menilai kos pentadbiran dan risiko tersalah sasaran.
Patutkah Semua T20 Dikecualikan?
Mengeluarkan seluruh kumpulan T20 adalah pendekatan yang mudah untuk difahami dan dilaksanakan.
Tetapi ia juga merupakan pendekatan yang agak kasar.
Contohnya, isi rumah yang berada sedikit sahaja di atas ambang pendapatan mungkin dilayan sama seperti isi rumah dengan pendapatan puluhan ribu ringgit sebulan.
Alternatifnya ialah kerajaan menggunakan kategori yang lebih kecil seperti T5 atau T10, atau menggabungkan beberapa petunjuk kemampuan.
Pada Mei, kerajaan sendiri dilaporkan meneliti sama ada semakan subsidi perlu melibatkan T5, T10, T15 atau T20.
Bagaimanapun, Menteri Pengangkutan Anthony Loke kemudian menjelaskan bahawa mekanisme ketika itu kekal status quo sementara kerajaan mencari kaedah terbaik.
Setakat sumber rasmi terkini yang disemak sehingga Ogos 2026, belum ada pengumuman bahawa semua T20 telah dikeluarkan daripada BUDI95.
The Future Research Analysis
The Future Research mengenal pasti tiga ujian yang boleh digunakan untuk menilai reka bentuk subsidi RON95 yang lebih tepat.
1. Ability-to-Pay Test
Soalan pertama ialah sama ada sesebuah isi rumah benar-benar mampu menyerap kenaikan kos petrol.
Pendapatan kasar boleh menjadi titik permulaan.
Namun, pendapatan boleh guna selepas potongan dan komitmen memberi gambaran yang lebih lengkap.
2. Household-Need Test
Bilangan tanggungan, lokasi dan keperluan perjalanan juga mempengaruhi kemampuan.
Dua keluarga dengan pendapatan sama tidak semestinya mempunyai keperluan subsidi yang sama.
Penilaian berasaskan PAKW berpotensi memberi gambaran lebih terperinci mengenai keadaan tersebut.
3. Fiscal-Efficiency Test
Setiap ringgit subsidi mempunyai kos peluang.
Kerajaan perlu memastikan bantuan tidak dibelanjakan kepada isi rumah yang mampu menanggung harga pasaran jika dana yang sama boleh memberi impak lebih besar kepada kumpulan rentan.
Namun, sistem yang terlalu kompleks juga mempunyai kos.
Matlamat akhirnya ialah mencari keseimbangan antara ketepatan, keadilan dan kemudahan pelaksanaan.
Apa Yang Perlu Dipantau Selepas Ini?
Perkara utama ialah sama ada kerajaan mengubah kriteria kelayakan BUDI95 berdasarkan pendapatan.
Setakat Ogos 2026, harga BUDI95 masih kekal RM1.99 seliter kepada penerima yang layak.
Kerajaan juga perlu memperjelaskan bagaimana pendekatan PAKW atau pendapatan boleh guna akan berinteraksi dengan sistem subsidi sedia ada.
Data penggunaan BUDI95 memberi satu lagi petunjuk penting.
Dengan penggunaan purata sekitar 100 liter sebulan, kerajaan mempunyai data transaksi sebenar yang boleh membantu memahami corak penggunaan kumpulan berbeza.
Gabungan data pendapatan, isi rumah dan penggunaan mungkin menghasilkan penyasaran yang lebih tepat berbanding kategori pendapatan sahaja.
Kesimpulan
Persoalan sama ada T20 patut menerima subsidi RON95 tidak mempunyai jawapan mudah “ya” atau “tidak”.
Golongan yang benar-benar mempunyai kemampuan kewangan tinggi mempunyai alasan yang lebih lemah untuk menerima subsidi yang sama seperti isi rumah berpendapatan rendah.
Mengecualikan mereka boleh membantu kerajaan mengurangkan perbelanjaan dan menyalurkan dana kepada keutamaan lain.
Namun, kategori T20 merangkumi isi rumah dengan keadaan yang berbeza.
Pendapatan kasar sahaja tidak semestinya menunjukkan kemampuan sebenar selepas mengambil kira lokasi, tanggungan dan kos hidup.
Sebab itu, isu utama bukan sekadar sama ada T20 patut dikecualikan.
Cabaran yang lebih penting ialah membina sistem BUDI95 yang mampu mengenal pasti siapa yang benar-benar mampu membayar harga pasaran dan siapa yang masih memerlukan perlindungan.
Menurut Melaka Hari Ini, kerajaan negeri turut mencadangkan sekitar 5,000 ekar tanah untuk pembangunan kawasan perindustrian baharu.
Angka ini menunjukkan visi ekonomi projek tidak terbatas kepada perjalanan antara dua negara. Ia turut dikaitkan dengan industri, logistik dan pembangunan kawasan ekonomi yang lebih luas.
Bagaimana Jambatan Boleh Memacu Perdagangan Serantau?
Malaysia dan Indonesia sudah mempunyai hubungan perdagangan yang besar.
Menurut laporan Bernama yang diterbitkan oleh New Straits Times, perdagangan dua hala mencapai US$26.61 bilion pada 2025.
Jambatan itu tidak perlu mencipta hubungan ekonomi dari kosong. Sebaliknya, nilainya bergantung pada sama ada ia boleh menjadikan pergerakan manusia dan barangan lebih mudah, cepat atau kompetitif.
Jika sambungan darat memperbaiki rantaian bekalan antara Semenanjung Malaysia dan Sumatera, ia boleh meningkatkan permintaan terhadap:
- pengangkutan;
- pergudangan;
- perkhidmatan logistik;
- perdagangan rentas sempadan;
- pembangunan industri.
Namun, kewujudan jambatan sahaja tidak menjamin peningkatan perdagangan. Syarikat perlu benar-benar menggunakan sambungan tersebut dan mengubah aktiviti ekonomi mereka.
Siapa yang Berpotensi Mendapat Manfaat?
Melaka dan Kawasan Perindustrian
Melaka berpotensi menerima manfaat melalui pembangunan industri, logistik dan pelabuhan.
Ab Rauf sebelum ini mengaitkan projek tersebut dengan kawasan perindustrian serta Pelabuhan Antarabangsa Kuala Linggi.
Sekiranya trafik dan pelaburan meningkat, kawasan seperti Masjid Tanah, Telok Gong dan Kuala Linggi boleh menarik lebih banyak aktiviti gudang, logistik, industri dan perkhidmatan.
Namun, pembangunan tanah sahaja tidak cukup. Manfaat sebenar muncul apabila syarikat melabur, membuka operasi dan mencipta peluang pekerjaan.
Dumai dan Riau
Dumai juga mempunyai asas perdagangan yang kukuh.
Menurut Media Center Kota Dumai, pelabuhan-pelabuhan di Dumai mengendalikan sekitar 8.03 juta tan metrik eksport bernilai kira-kira US$5.8 bilion pada 2024.
Antara komoditi utamanya ialah minyak sawit mentah dan produk turunannya.
Sambungan lebih langsung dengan Melaka berpotensi menyediakan satu lagi laluan kepada perniagaan di Sumatera untuk mengakses Malaysia dan rangkaian perdagangan serantau.
Pelancongan dan Mobiliti
Perjalanan darat terus turut berpotensi mewujudkan pilihan baharu kepada pelancong, perkhidmatan bas dan pergerakan komersial.
Namun, masa perjalanan sebenar bukan hanya tempoh melintasi jambatan.
Pengguna masih perlu mengambil kira imigresen, kastam, tol dan jarak perjalanan ke destinasi akhir.
Oleh itu, permintaan sebenar hanya boleh dinilai dengan lebih tepat apabila data trafik tersedia.
Adakah Jambatan Ini Berdaya Maju dari Sudut Ekonomi?
Setakat maklumat awam yang digunakan dalam artikel ini, belum terdapat angka kos pembinaan akhir, kadar tol atau model pembiayaan muktamad yang telah disahkan.
Tanpa maklumat tersebut, pulangan ekonomi bersih projek masih sukar ditentukan.
Jika kerajaan membiayai sebahagian besar kos, manfaat ekonomi perlu dibandingkan dengan penggunaan dana awam bagi projek lain.
Jika projek menggunakan pembiayaan swasta atau model konsesi, struktur tol dan risiko trafik menjadi lebih penting.
Jumlah pengguna juga mesti cukup tinggi untuk menyokong kos operasi dan pembiayaan jangka panjang.
Bagaimana dengan RoRo Melaka–Dumai?
Jambatan bukan satu-satunya pilihan untuk meningkatkan hubungan Melaka–Dumai.
IMT-GT menyenaraikan Melaka–Dumai Roll-on/Roll-off (RoRo) sebagai antara projek konektiviti fizikal yang dibincangkan pada 2025.
Pihak Riau pula menyatakan pada Julai 2026 bahawa pengoptimuman RoRo kekal sebagai salah satu fokus untuk mengurangkan kos logistik dan meningkatkan perdagangan serta pelancongan.
Sinar Harian turut melaporkan persoalan Bakri Jamaluddin mengenai pembiayaan projek dan sama ada alternatif dengan kos lebih rendah patut diberi perhatian.
Pandangan itu ialah perspektif politik dan bukan bukti bahawa jambatan tidak berdaya maju.
Namun, ia membawa kepada persoalan dasar yang sah:
Apakah nilai ekonomi tambahan yang hanya boleh diberikan oleh jambatan berbanding RoRo?
The Future Research Analysis
Berdasarkan fakta dan konteks yang tersedia, The Future Research mengenal pasti tiga faktor utama yang akan menentukan sama ada jambatan Melaka–Indonesia benar-benar mampu menjadi pemangkin ekonomi serantau.
1. Permintaan Trafik
Jambatan perlu mempunyai jumlah pengguna dan trafik komersial yang mencukupi.
Lebih penting, analisis perlu membezakan antara trafik baharu dengan trafik yang sekadar berpindah daripada feri, RoRo atau laluan laut lain.
Sekiranya jambatan mampu mencipta perjalanan, perdagangan dan pelaburan baharu, nilai ekonominya menjadi lebih kukuh.
2. Kemampanan Pembiayaan
Kos projek perlu dibandingkan dengan pulangan jangka panjang.
Tol yang terlalu tinggi boleh mengurangkan jumlah pengguna. Pada masa sama, jika kerajaan menanggung terlalu banyak risiko, manfaat ekonomi perlu cukup besar untuk membenarkan penggunaan dana awam.
Struktur pembiayaan akhirnya menentukan bukan sahaja siapa menerima manfaat, tetapi juga siapa menanggung risiko jika trafik lebih rendah daripada jangkaan.
3. Penciptaan Koridor Ekonomi
Potensi terbesar jambatan tidak semestinya datang daripada jambatan itu sendiri.
Ia akan menjadi lebih bernilai jika disokong oleh:
- kawasan industri;
- pelabuhan;
- pusat logistik;
- perdagangan rentas sempadan;
- pelancongan;
- pelaburan baharu.
Bagi The Future Research, ukuran utama kejayaan bukan sekadar jumlah kenderaan yang melintas.
Ukuran yang lebih penting ialah berapa banyak aktiviti perdagangan, pelaburan, perniagaan dan pekerjaan baharu yang diwujudkan akibat sambungan tersebut.
Jika Melaka, Dumai, pelabuhan dan kawasan industri dapat berkembang sebagai satu rangkaian ekonomi yang saling melengkapi, jambatan tersebut mempunyai peluang lebih besar untuk berfungsi sebagai koridor ekonomi serantau.
Apa yang Perlu Dipantau Selepas Ini?
Perkara pertama ialah hasil penuh kajian pra-kelayakan.
Walaupun kajian selesai pada Jun 2026, angka seperti kos projek, jangkaan trafik, struktur pembiayaan dan pulangan ekonomi masih penting untuk menilai daya maju sebenar.
Kedua ialah proses kerajaan-ke-kerajaan. Projek rentas negara memerlukan penyelarasan melibatkan pengangkutan, imigresen, kastam dan keselamatan kedua-dua negara.
Ketiga ialah perkembangan Melaka–Dumai RoRo.
Jika RoRo berkembang lebih awal, data pengguna dan perdagangan daripada laluan tersebut boleh memberikan gambaran tentang permintaan sebenar antara Melaka dan Dumai.
Kesimpulan
Jambatan Melaka–Indonesia mempunyai potensi untuk mewujudkan hubungan ekonomi lebih langsung antara Semenanjung Malaysia dan Sumatera.
Melaka berpotensi mendapat manfaat melalui industri, logistik, pelabuhan dan pelancongan. Dumai dan Riau pula boleh memperoleh sambungan tambahan kepada pasaran Malaysia dan rangkaian perdagangan serantau.
Namun, sambungan fizikal sahaja tidak menjamin pulangan ekonomi.
Nilai sebenar projek bergantung pada permintaan trafik, model pembiayaan dan keupayaannya mencipta perdagangan, pelaburan serta peluang ekonomi baharu.
Jika ketiga-tiga faktor itu dapat dipenuhi, jambatan Melaka–Indonesia berpotensi berkembang menjadi satu koridor ekonomi serantau. Jika tidak, skala infrastrukturnya yang besar belum tentu menghasilkan manfaat ekonomi yang setara.